Cracovia Danza świętuje 20-lecie, przywracając dawne tańce do życia

Cracovia Danza świętuje 20-lecie, przywracając dawne tańce do życia

Na krakowskich scenach historia nie ogranicza się do dat i archiwalnych dokumentów. Dzięki Baletowi Cracovia Danza można zobaczyć ją w ruchu: w dworskim geście, sposobie prowadzenia partnera czy rytmie dawnego tańca. Od dwudziestu lat zespół przybliża publiczności tradycje choreograficzne minionych epok, łącząc pracę artystyczną z poszukiwaniem wiedzy o przeszłości.

Za powstaniem zespołu stoi Romana Agnel, jego dyrektorka naczelna i artystyczna. Doświadczenia zdobyte we Francji skłoniły ją po powrocie do Krakowa do zainteresowania się kulturą dworską i dziedzictwem Wawelu. W mieście o tak silnych związkach z historią Polski dostrzegła miejsce dla zawodowego zespołu specjalizującego się w tańcu dawnym. Równolegle zaczęła badać początki polskiego baletu i uzupełniać luki w wiedzy o jego rozwoju.

Pomysł szybko znalazł odbiorców. Występy artystów w strojach z epoki, prezentowane w zabytkowych wnętrzach i przestrzeniach Krakowa, przyciągały zarówno mieszkańców, jak i turystów. Ruch stał się tu nie tylko widowiskiem, lecz także narzędziem edukacji i promocji kultury.

Co kryje się za dawną choreografią?

Odtwarzanie historycznych tańców wymaga sięgania do źródeł. Artyści korzystają z zapisów i traktatów, które od połowy XV wieku ukazywały się we Włoszech, a następnie również we Francji i Hiszpanii. Można w nich znaleźć wiadomości o tańcach związanych z Polską, rodzimym sposobie tańczenia oraz mistrzach tej sztuki.

Nie oznacza to jednak, że każdy występ zespołu jest wierną rekonstrukcją. Cracovia Danza pokazuje między innymi dawne tańce balowe, przypominając o różnicy między sceniczną formą baletu a tańcami towarzyskimi, które były niegdyś częścią codziennego życia. Taki repertuar poszerza obraz sztuki często utożsamianej dziś wyłącznie z baletem klasycznym.

Przygotowanie do występu nie kończy się na opanowaniu kroków. Taniec dworski łączy technikę z aktorstwem, ekspresją i swobodą sceniczną. Gest, mimika oraz ruch prowadzą opowieść bliską tradycji pantomimy i teatru ruchu. Potrzebne są też kondycja, precyzyjna kontrola ciała i umiejętność poruszania się w kostiumie, choć publiczność nie powinna dostrzegać wysiłku wykonawców.

Zespół, który tworzy miejsce dla tradycji

W skład baletu wchodzi obecnie dziesięcioro tancerzy z Polski i innych krajów. Są to zawodowi artyści, przeważnie absolwenci szkół baletowych polskich i zagranicznych, przygotowani do pracy z różnorodnym repertuarem. Dla Romany Agnel równie ważna jak ich umiejętności pozostaje atmosfera współpracy: zespół ma być wspólnotą, w której artyści czują się dobrze.

Dyrektorka do najważniejszych rezultatów wieloletniej pracy zalicza utrwalenie obecności zespołu w życiu kulturalnym oraz nauczanie tańca dworskiego w szkołach baletowych jako osobnej techniki. Dostrzega też większe zainteresowanie spektaklami inspirowanymi historią. Odnowione zabytkowe przestrzenie coraz częściej stają się impulsem do organizowania wydarzeń artystycznych, a Kraków zyskał w jej ocenie rangę ważnego ośrodka tańca dawnego.

Na przyszłość planowana jest silniejsza obecność Cracovia Danza w mieście i regularne pokazy spektakli. Osobne miejsce w tych zamierzeniach zajmuje krakowiak: Romana Agnel marzy o jego wpisaniu na listę reprezentatywną niematerialnego dziedzictwa UNESCO. W poszukiwaniu dawnych przekazów i odtwarzaniu dziejów tańca pomagają zespołowi partnerzy oraz instytucje z zagranicy.

Źródło: Urząd Miasta Krakowa